Column Nikki - Actualiteiten bij de koffieautomaat én in de klas

Uitgelicht op: 09-02-2017 om 15:54 in: Deelnemers

Het is de eerste les die ik geef na de aanslagen in Parijs. Ik heb 3 havo, mijn moeilijkste klas. De vorige les is totaal in de soep gelopen, en mijn motivatie is gedaald tot onder het nulpunt. Eerdere pogingen de actualiteit in mijn Franse les te betrekken worden mij niet altijd in dank afgenomen. Op mijn laatste opdracht over de Franse verkiezingen krijg ik van leerlingen de feedback: ‘Mevrouw, politiek in Nederland interesseert ons al niet, laat staan die in Frankrijk’. Maar dit is anders.

Ik weet het nog goed, op 12 september 2001 zat ik in de brugklas en had ik het eerste uur Nederlands. We gingen verder met de stof alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Er werd bizar genoeg met geen woord gerept over de gebeurtenissen van de dag ervoor. Terwijl ik, en al mijn klasgenoten met mij, het nieuws had gehoord, gezien en gelezen. We hadden de behoefte om te praten over iets dat er écht toe deed.

Terug naar 3 havo. Mijn verhaal en de beelden die ik laat zien slaan in als een bom. Nog nooit luistert mijn 3 havo klas zo aandachtig, en zijn er na afloop zoveel leerlingen die een vraag hebben of gewoon ook iets kwijt willen. De les mondt uit in een ontzettend fijn 50 minuten durend gesprek. Vakdidactisch gezien misschien niet zo’n verantwoorde les, op pedagogisch vlak was hij ijzersterk. Als docent ben je zoveel meer dan een kennisoverdrager. Een gebeurtenis als deze vraagt erom klassikaal besproken te worden. Bepaalde actualiteiten zijn niet alleen bij de koffieautomaat, maar ook in de klas groot nieuws.